ChPK charakteryzuje się wyjątkowym bogactwem florystycznym. W parku i jego najbliższym sąsiedztwie występują 53 gatunki będące pod ochroną ścisłą i 13 pod ochroną częściową. Specyficzne cechy szaty roślinnej uwarunkowane są obfitością węglanu wapnia w podłożu. Zaznacza się to powszechnym udziałem roślin wapniolubnych w niemal każdej formacji roślinnej parku.
Lasy zajmują 53 % powierzchni parku. Charakteryzują się ogromną różnorodnością siedliskową, gdyż występuje tu aż 13 spośród 15 niżowych typów siedlisk leśnych. Dominują tu siedliska żyzne – grądowe i świetlistych dąbrów. Znaczne powierzchnie zajmuje podmokły las, którego drzewostan stanowi prawie wyłącznie brzoza omszona.

Wśród zbiorowisk nieleśnych szczególnie interesujące są torfowiska. Torfowiska leżące na terenie ChPK toprzede wszystkim torfowiska niskie węglanowe. Dominującym zbiorowiskiem torfowisk jest szuwar kłociowy. Na obrzeżach kłociowisk występują zbiorowiska z rzadkimi gatunkami turzyc – turzycą Baxbauma, turzycą Davalla oraz marzycą rudą. Niewielkie wyniesienia kredowego podłoża, tzw. grądziki, spotykane na torfowiskach zajęte są przez roślinność ciepłolubną. W murawach kserotermicznych występują m.in.: oman wąskolistny, zawilec wielkokwiatowy, len złocisty, głowienka wielkokwiatowa, ostrożeń pannoński. Nie użytkowane rolniczo zbocza kredowych ostańców stanowią siedliska interesującej roślinności stepowej. Są wśród nich: miłek wiosenny, wiśnia karłowata, storczyk kukawka.

Tekst dzięki uprzejmości:

Zespół Parków Krajobrazowych Polesia