Niewielki stopień przekształcenia środowiska, trudno dostępny teren oraz duże zróżnicowanie warunków siedliskowych decydują o bogactwie faunistycznym Parku. W ostępach leśnych spotkać można tu wilki, łosie, dziki i bobry.

Bardzo bogata jest awifauna Parku. Stwierdzono tu lęgi 130 gatunków, do których należą: bielik, orlik krzykliwy, bąk, bocian czarny, czapla siwa, gągoł, cietrzew, żuraw, włochatka, rybitwa czarna. Interesująca jest również fauna nietoperzy, których stwierdzono tu ich 9 gatunków, występuje tu m.in. nocek łydkowłosy, nocek Brandta, gacek brunatny, borowiec wielki. Bogata jest fauna motyli, wśrd których znajduje się wiele gatunków rzadkich. Chronione motyle dzienne reprezentują: mieniaki, paź królowej, przeplatka aurinia, modraszek telejus i nausitous, postojak wiesiołkowiec. Symbolem Parku jest żółw błotny. W niewielkich oczkach wodnych, torfiankach i rzece Tarasience występuje rzadka ryba strzebla błotna.

Gatunkiem charakterystycznym dla Parku jest żółw błotny. Ten jedyny przedstawiciel żółwi jest gatunkiem zagrożonym w skali Europy. Populacja zamieszkująca ten teren szacowana jest na około 500 osobników dorosłych. Występuje on w niewielkich zbiornikach wodnych, jeziorach, stawach, dołach potorfowych, które porośnięte są przez zespół lili wodnych. Na przełomie maja i czerwca dorosłe samice opuszczają zbiorniki wodne, aby złożyć jaja w gniazdach na odkrytych, pozbawionych roślinności piaszczystych polankach. Okres inkubacji trwa około 3 miesięcy. Młode żółwie po opuszczeniu jaja wędrują do zbiorników wodnych. Żółw błotny został wpisany do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt i posiada tam status gatunku zagrożonego wymarciem. Na terenie Parku prowadzony jest program aktywnej ochrony żółwia, polegający na aktywnej ochronie lęgowisk i lęgów.

Tekst dzięki uprzejmości:

Zespół Parków Krajobrazowych Polesia