Przechodzimy ścieżką wzdłuż tarasu nadzalewowego, mając ciągle po prawej meandrującą Krznę i jej równinną dolinę. Mijamy niewielkie zadrzewienia złożone z robinii akacjowej przez niektórych błędnie nazywanej akacją. Ten gatunek jest obcy naszej strefie klimatycznej, gdyż pochodzi z Ameryki. Na terenie parku występują również inne gatunki obce jak: dąb czerwony, czeremcha amerykańska, buk, mieszańce topoli.

Etap III długość około 0,2 km

Teraz przechodzimy wąską ścieżką wśród zarośli wierzbowych w kierunku północnym, następnie wspinamy się po krawędzi wąwozu i na otwartej przestrzeni, która pojawiła się w drzewostanie proponujemy kolejny przystanek.

Etap IV długość około 0,5 km

W dalszym ciągu posuwamy się wąską ścieżką prowadzącą w kierunku wąwozu i po pokonaniu jego stromizny docieramy na rozległą polanę porośniętą pojedynczymi, rozłożystymi dębami. Tu skręcamy w lewo, aby znaleźć się u podnóża wąwozu.

Etap V długość 0,1 km

Teraz przechodzimy otwartą polaną w kierunku północnym, aby zatrzymać się na pograniczu dwóch zbiorowisk roślinnych: łęgu i grądu.

Etap VI długość 0,2 km

Udajemy się dalej w kierunku północnym i idąc wąską ścieżką wśród zarośli nad brzegiem Bugu dochodzimy do ostrego zakola rzeki.

Etap VII długość 0,8 km

Teraz udajemy się w kierunku zachodnim. Wąską, miejscami podmokłą ścieżką pokonujemy łęgowy fragment rezerwatu. Towarzyszy nam miejscami trudny do przebycia gąszcz krzewów trzmieliny, derenia i wierzby. Licznie zalegające, obumarłe drzewa lub ich konary rozkładane są przez grupę organizmów określona mianem reducentów lub destruentów. Na trasie spotykamy szczątki drzew o różnym stopniu rozkładu. W pewnym miejscu pokonujemy głębokie rów wiodący od starorzecza do Bugu-jest to naturalnie wydrążony kanał, którym nadmiar wody nagromadzonej w starorzeczu odprowadzany jest do rzeki. Dochodzimy do podnóża skarpy. Po stromiźnie wspinamy się na jej wierzchołek, aby znaleźć się na drodze polnej biegnącej wzdłuż ściany rezerwatu, w kierunku wiaty turystycznej. Mijamy stromy, głęboki wąwóz będący w fazie tworzenia. Prawie pionowe ściany wąwozu pozwalają prześledzić przebieg ukośnych i poziomych pasemek ciemnego piasku. jest to układ warstw materiału geologicznego, odkładającego się w czasie topnienia, zalegającego tu niegdyś czoła lodowca. Na wysokości wiaty stajemy na krawędzi skarpy, skąd rozciąga się piękny widok na zakole Bugu.

Etap VIII długość 1,2 km

Od wiaty turystycznej wracamy droga wiodącą wzdłuż ściany rezerwatu, mijamy czołg stojący na cokole, przecinamy szosę asfaltową i polną drogę w kierunku zachodnim kierujemy się na szczyt pagórków górującego nad okolicą

Etap IX długość 0,8 km

Powracamy do Nepli kierując się na południe drogą polną prowadzącą do szosy asfaltowej. Udając się w kierunku wsi dochodzimy do alei z kasztanowca, którą docieramy do parku, gdzie mieści się ośrodek wypoczynkowy "ADAD”.