Rezerwat przyrody pod nazwa "Łęg Dębowy" utworzony został w celu zachowania rzadko spotykanego na terenie kraju typu siedliskowego-lasu łęgowego z licznymi drzewami pomnikowymi i rzadkimi roślinami runa. Teren rezerwatu w całości jest położony w szerokiej dolinie Bugu w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki na obszarze dolnej terasy, corocznie zalewanej w okresie spływu wód wiosennych.Drzewostan rezerwatu rosnący na siedliskach żyznych i bardzo żyznych cechuje duży stopień naturalności. Według klasyfikacji leśno-siedliskowej na terenie rezerwatu rozróżnia się dwa typy siedliskowe lasu; las łęgowy zajmujący 72,9% powierzchni oraz ols 27,1%. Siedliska lasu łęgowego, położone na terasie nadrzecznej i wale usypiskowym wytworzyły się na madach rzecznych czarnoziemnych. W drzewostanie naturalnym typowym dla tego siedliska górne piętro tworzą potężne dęby szypułkowe Quercus robur, w wieku 150 lat oraz sporadycznie olsza czarna Alnus glutinosa. Pod okapem dębu niższą warstwę tworzą: wiąz pospolity Ulmus campestris, czeremcha zwyczajna Padus avium sporadycznie występują: lipa drobnolistna Tilia cordata, grusza pospolita Pirus communis, wiąz górski Ulmus scambra, grab zwyczajny Carpinus betulus. Warstwę podszytu tworzą bardzo bujnie rosnąc: leszczyna Corylus avellana, czeremcha, trzmielina europejska Evonymus europaea, dereń świdwa Cornus sanguinea, rzadziej wiciokrzew suchodrzew Lonicera xylosteum, kalina koralowa Viburnum opulus, wawrzynek wilczełyko Daphne mezereum. Ols wykształcił się na najniższej położonych powierzchniach rezerwatu w zagłębieniach terasy nadrzecznej z bardzo płytkim lub powierzchniowym poziomem wody gruntowej, okresowo występującej na powierzchni. Siedlisko to zajmuje bogatsze gleby murszowo-glejowe oraz uboższe mułowo-glejowe na utworach mineralnych akumulacji rzecznej. W drzewostanie naturalnym głównym gatunkiem jest olsza czarna w wieku 60 lat z domieszka brzozy omszonej Betula pubescens i wierzby białej Salix alba.

>>>pokaz mapę<<<