Najczęściej poluje na płytkich wodach i łąkach na tzw. białe ryby, płazy bezogonowe, owady i drobne ssaki, które przebija dziobem. Dorosłe czaple spożywają w ciagu doby 350-500 g pożywienia. Często czatuje nieruchomo z wyciągniętą szyję na brzegu zbiornika. W czasie lotu szyje ma wygiętą w kształcie litery S, zaś nogi wyciągnięte wzdłuż ciała. Skrzydłami wykonuje powolne powolne ruchy, przypominające wiosłowanie. Gniazduje w koloniach. Gniazda wyściela z chrustu przeważnie na wysokich drzewach. Lęgi z 3-5 jaj odbywają się w marcu-maju. Jaja wysiadują oboje rodzice około 25-28 dni.

Młode, które po 50 dniach są zdolne do latania, przez dłuższy czas powracają jeszcze do gniazda. Rodzice podają młodym pokarm najpierw do dziobów, później kładą na brzeg gniazda. Na poszczególnych drzewach o dość znacznym zagęszczeniu znajduje się po kilka (3-4) pokaźnych gniazd, wykonanych z chrustu, wykorzystywanych przez szereg lat. Na założenie właśnie w tym miejscu tak licznej kolonii miało wpływ szereg uwarunkowań, do których głównie należy zaliczyć bezpośrednią bliskość koryta Bugu i meandrującej Krzny, które to rzeki wraz z licznymi starorzeczami i rozległymi zalewanymi wiosną łąkami stanowią doskonałą bazę pokarmową. Usytuowanie czaplińca w południowej części drzewostanu, na pewnym wywyższeniu terenu, poprzez nasłonecznienie stwarza korzystne warunki cieplne w czasie wysiadywania jaj oraz umożliwia dogodny transport pożywienia przez dorosłe ptaki w czasie karmienia młodych. Na terenie całego parku obecność czapli siwej jest dość powszechna, jednak trudno jest określić czy napotkany osobnik "pochodzi" z "Czaplego Stogu", czy też nie gniazduje na terenie Białorusi, lub dawnego woj. białostockiego. Problem ten wymaga głębszych badań i obserwacji. Pewne jest iż większość obsrewowanych na terenie parku czapli wywodzi się z tego rezerwatu.